Fan van Herman


Begin jaren 80 was Herman Lauwers verbondscommissaris van de Vlaamse scouts. Jaarlijks gingen we met de leiding van Deinze naar de herfstontmoeting, een bijeenkomst van alle Vlaamse leidsters en leiders van scouting Vlaanderen. Telkenmale sloot Herman op zondagmiddag het weekend af met een bezielende speech waardoor je echt goesting had om er weer een jaartje bij te doen.

We leerden spelenderwijs wat engagement, dienstbaarheid, ploegwerk, zelfwerkzaamheid en medebeheer betekenden. Na vijf jaar leiding werd ik groepsleider van een van de meest fantastische jeugdgroepen die ooit bestaan hebben. Op één van die Herfstontmoetingen was Herman er niet meer bij. Eén of andere regering was vervroegd gevallen en Herman zou kandidateren op… de Volksunie. Ik vond dat allemaal fantastisch want ik was toen fan van de VU én van Herman. 


Wat later kwam daar verandering in toen de VU tenonderging in ID21, spirit, …. Ik las in mijn vrije tijd boeken van Anciaux maar ook van Verhofstadt en zijn burgermanifesten, van Marc Eyskens en van Yves Leterme.

Maar ik vond er mijn ding niet in. Ondertussen was ik opgevist om mee deel uit te maken van het organiserend comité van de (ondertussen ter ziele gegane) jaarbeurzen en leerde “de politiek” van binnen en buiten kennen. In die jaren was ik een grote voorstander van “het Kartel”. Daar lag de toekomst van Vlaanderen. Bijzonder ontgoocheld toen het kartel in 2007 uit elkaar spatte zette ik mijn zoektocht verder.

Steeds meer en meer geëngageerd in het bewegingswerk en als zelfstandig ondernemer loop je natuurlijk niet zomaar te koop met je politieke voorkeuren.

Als voorzitter van een Unizo-afdeling of -provincie dien je politiek neutraal te zijn, en terecht. 


 De hond van Sabine

In 2011 loop ik Sabine Vermeulen tegen het lijf op de hondenschool. We raken aan de praat en wat later vraagt Sabine of ik wil meedoen in 2012. Enkele weken tevoren had ik mijn engagement gegeven aan Unizo om voorzitter te worden van de Regio Gent-Meetjesland en ook daar telt voor mij: een gegeven woord. We verliezen elkaar wat uit het oog en ik gooi me volop op mijn werk, op Unizo, op Canteclaer, …


 Het bloed kruipt…


In mijn”carrière” leer ik onderhandelen, mensen samenbrengen, diplomaat zijn, bezielen, strategisch denken, organiseren…, maar ook incasseren, af en toe mislukken en ontgoocheld zijn, … 

Maar telkens positief de blik vooruit! Eigenlijk hetzelfde als toen we deden in “de tijd van Herman”. 

Ik heb het geluk van vele mensen te ontmoeten en ik vind er bijzonder veel inspiratie in.

Ondertussen zie ik Deinze veranderen, een slapende stad wordt wakker… 

Waar ik kan, probeer ik mee te ondersteunen, maar ook kritisch te zijn. Soms zien ze me liever gaan dan komen denk ik, maar halve engagementen bestaan niet.

En dan vragen Sabine en Peter ergens in 2017: “Doe je mee volgende keer?” 

Mijn antwoord volgt snel: Ja! 


Meewerken met de grootste partij van Vlaanderen om er de schoonste fusiestad te worden: Ja! Samen bouwen aan Deinze, in het land van Nevele. Vandaag werken we samen met jou aan morgen.


 En nu…


Volop werken aan het vertrouwen dat we moeten krijgen van de bevolking als ploeg en als partij.


 Enkele Concrete punten


Deinze moet ‘smarter’ worden: met digitale parkeermeters en parkeerplaatsen, slimme verkeerslichten, met wifi in de centrumstraten en mobiele applicaties zoals de app ‘Fixmystreet’. Deinze moet gegevens voor iedereen kosteloos en voor elk doeleinde als open data beschikbaar stellen. Het oude stadhuis of de winkelruimte naast het collegestraatje in de Tolpoortstraat, dat al zeer geruime tijd leeg staat, kan omgevormd worden tot een ‘huis voor start-ups en makers’. Zo wordt het centrum echt een bedrijvige kern. Om Deinze en Nevele duurzamer te maken, moeten er bvb. energiecoaches komen die bedrijven helpen met de studie rond die omslag. Ook dat is lokale economie en ecologie”


Lees mijn CV