Beslist beleid (2)

De Tolpoortstraat. Weeral.

Mensen vragen mij wat ik nu bereikt heb met steeds op die nagel te blijven kloppen.
De rijrichting is niet veranderd wat toch het doel was?
Natuurlijk had ik het eindresultaat liever vertaald gezien in een echte actie maar ik meen toch heel wat in beweging gezet te hebben.

Onder druk van N-VA is het overlegmodel toch wel een serieuze versnelling hoger geschakeld. Dit las ik ook in de laatste nieuwsbrief van Unizo en ving ik hier en daar op van handelaars.Er is bijzonder veel over flankerende maatregelen gepraat en ik kijk er naar uit. Met uitzondering van de “tijdelijke” flipflop van de Leiedam hoorde ik weinig concreets.

Afbraakpolitiek

Op de gemeenteraad zijn harde woorden gevallen, woorden die mij echt diep raken. Van afbraakpolitiek tot angstzaaierij.
Diegenen die mij een beetje kennen zullen wel beter weten. Allicht doet het de meerderheid pijn de vinger in de wonde te voelen.
Ik luister, luister, luister… en probeer dat (politiek) te vertalen. Want weet dat tot voor een maand de N-VA zich NOOIT heeft uitgesproken over deze of gene richting.
We hebben de evaluatie zelf gemaakt, niet aan de hand van in der haast gemaakte excelltabelletjes en statistiekjes. We hebben geluisterd, gevoeld wat er leeft én dan de keuze gemaakt.

Natuurlijk moeten beleidsmakers keuzes maken, ook op lange termijn. Ik wil dat respecteren maar men mag niet van mij verwachten dat ik zo maar meestap in die keuzes.

Zo blijven we nog lang bezig: “wacht tot de “DeCaluweBrug” (voetgangers- en fietsbrug tussen Brielpoortparking en Tolpoortstraat) er ligt”, of de site Bloemmolens ontwikkeld is.
Nog zotter wordt het als we moeten wachten op het beleidsplan ruimte of een nieuw (immo)project aan de bib en het oud-stadhuis).
Nog eentje: de Tolpoortstraat is grijs en we moeten die heraanleggen”.

De jeugd het veld in

De evaluatie van het college maakte echt geen indruk. Daar was iedereen het over eens. Zelfs vanuit Open Deinze klonken bijzonder harde woorden aan het adres van het schepencollege.
Opvallend dat de interventies vooral moesten gedaan worden door de jongsten. Het siert hen dat zij de kastanjes uit het vuur moesten halen voor het zwakke optreden van hun schepencollege.
Maar uiteindelijk durven ze toch niet door te bijten, terwijl iedereen tevergeefs hoopte dat ze dat wel zouden doen. Men volgt de visie van de burgemeester volop.
Ooit komt het goed, ooit! We werken aan de heropvoeding van het volk. Yeah!

Beslist beleid

Ondertussen weten we wat dat betekent. De lijnen zijn gezet (ook letterlijk te nemen aan de Knok) en we wijken er geen duimbreed van af. Niet van het mobiliteitsplan, niet van de “pseudo”ring, niet van de promotaks, …
Iemand commentaar? Eeuh… “Afbraakpolitiek!”

Allicht waren de dames en heren teveel aan het “WhatsAppen” op de gemeenteraad en hebben ze niet gehoord wat we vooral ook goed vonden. Dat we niet te beroerd waren om te zeggen dat er hard en goed gewerkt is aan de aanpak van de leegstand, dat we ook geloven in de omstreden aankoop van het ex-jbc pand om creatieve starters een plaats te geven, …
En vooral dat het een eerlijke bekommernis is om ons economisch weefsel te beschermen.

Op de man

“De negativiteit” die aangehaald wordt op sommige facebookberichten vloeit mijns insziens voort uit het gegeven dat andersdenkenden simpelweg geen plaats krijgen in het debat en de arm omgewrongen worden.
Misschien is men het moe dat alles zomaar vanuit “The Tower of Deinze” wordt opgelegd en dat bedenkingen, verzuchtingen en bezwaren niet gehoord (willen) worden.
Die negativiteit is vooral aan de beleidsmakers zelf te danken. Niet aan de boodschapper!
Het had, voor de zoveelste keer, een heel stuk anders kunnen lopen, zelfs met dezelfde uitkomst.
Van zodra op de man gepeeld wordt (de bewuste opticien bvb of op mijzelf: “zo wint ge de verkiezingen niet”) en niet langer op wat die man te zeggen heeft, zitten we met een nog groter probleem.

Andere straten

Toch blijf ik erin geloven dat het beter kan en moet. De veel gehoorde voornemens moeten nu uitgevoerd worden. De nieuwjaarsbrieven zijn aan de vooravond van 2020 geschreven.
Laat ons allemaal beginnen met “onze” winkeliers te steunen en onze boodschappen en pakjes daar te kopen. Niet alleen op de Markt en in de Tolpoortstraat!
Laat onze 17 dorpen en kernen bruisen van ondernemerschap en initatief.

Afgesproken?